N i c H a

มาอยู่ที่ลอนดอนได้เกือบๆสองเดือนแ้ล้ว

ต่อให้ชีวิตมันจะแสนสบาย หรูหรา มีสไตล์ อะไรก็แล้วแต่เหอะนะ

แต่ยังไง๊ ยังไง มันก็สู้สถานที่ที่เราคุ้นเคย และมีความสุขไม่ได้หรอก

จากที่เมื่อก่อนเคยอยากจะดิ้นพร่านๆ

เพราะอยากจะไปเที่ยวเมืองนอก อยากไปเห็นสถานที่ใหม่ๆ

อยากเห็นโน่น เห็นนี่ เห็นนั่น บลาๆ ร้อนแปด

พอได้มาเห็น มาเจอจริงๆ

มันก็แค่ตึกๆนึงล่ะวะ ไม่ได้สวยเท่าของบ้านเราเท่าไหร่หรอก

พูดจริงๆ ไม่ได้ตื่นเต้นกับมันเท่าไหร่เลย พอได้ไปเห็นของจริงแล้ว 

"ไม่มีที่ไหนจะสุขเท่าบ้านเรา"

ขอยืนยันอีกเสียงว่ามัน "จริงโคตรๆ"

ขอบอกเลยว่าประเทศไทยนี่ ที่ 1 ในโลกแล้ว

จะมีอาหารที่ไหนอร่อยเท่าอาหารไทย อาหารที่ดังอันดับต้นๆของโลก

(หรืออันดับ 1 ไปแล้วไม่ีรู้??)

และไม่มีคนที่ไหนจะใจดีเท่าคนไทยอีกแล้ว

ขอบอกว่าคนอังกฤษดีๆก็มี แต่ไม่ได้หาได้ทั่วไปเหมือนอย่างบ้านเรา

คนที่นี่ไม่ค่อยยิ้ม ไม่ค่อยแคร์ ไม่ค่อยเกรงใจใคร

เป็นประเทศที่ค่อนข้างอยู่แบบตัวใครตัวมันมากๆ 

(เคยได้ยินว่ามีคนเคยถูกกระชากกระเป๋าบนรถไฟใต้ดิน คนเยอะแยะ ไม่มีใครช่วยเลย)

ลองเป็นคนไทยสิ...มันต้องมีอย่างน้อยซักคนที่วิ่งไปจับไอ้คนร้ายนั่นละวะ

คนที่นี่เค้าถือว่า...It's not my business หรือแปลเป็นไทย ไม่ใช่เรื่องของกู!!!

ข้าวของก็แพงแสนแพง

ผักบุ้งกำนึงแถวบ้านเรากำละ 5 บาท แต่มาที่นี่ กำละเกือบ 200 นะเจ้าคะ

แต่ก็ันั่นละ ค่าครองชีพที่นี่มันแพง และผักบุ้งก็ไม่ได้มีตามคลองเหมือนแถวบ้านเราด้วย เหอะๆ

คงจะมีแค่อย่างเดียวที่ชอบคือ

อากาศที่นี่เย็นกว่าที่ไทย

ขอบอกว่าดีกว่าแค่ความเย็นจริงๆนะ

อาจจะเพราะต้องลงไปในอุโมงรถไฟใต้ดิน(เดินทาง)ทุกวัน

แล้วด้วยความที่รถไฟใต้ดินเค้ามีมานานกว่า้บ้านเราหลายปี

สภาพมันก็เลยเก่าสุดๆ และไม่ได้ดูหรูหราไฮโซแบบที่ไทยด้วย

(ภูมิใจนะเนี่ยะ ของไทยดีกว่าล้านเท่า)

อุโมงจะเป็นอุโมงเปิดๆ ไม่มีกระจกกั้นระหว่างชานชาลากับตัวรถไฟ

เวลารถไฟมาที...สิ่งที่เห็นชัดเจนมากคือ ฝุ่น

ฝุ่นเยอะมากกกกก มาอยู่นี่ปอดจะเสียเอา เพราะไอ้ฝุ่นที่อยู่ในอุโมงเนี่ยะละ

ที่ไหนจะดีเท่าเมืองไทย? ไม่มีอีกแล้วววว

ที่บ่นมาซะยืดยาวไม่ได้อะไรหรอก แค่อยากบอกเฉยๆว่า

"คิดถึงบ้าน" 

edit @ 21 Sep 2009 03:45:31 by N i c H a

edit @ 21 Sep 2009 03:51:47 by N i c H a